Od czego zależy wysokość alimentów na dzieci?

Wysokość alimentów na dzieci jest ustalana indywidualnie dla każdego dziecka. Przy określaniu ich wysokości sąd rodzinny nie jest związany żądaniem pozwu. Kieruje się on bowiem wyłącznie ustawowo określonymi przesłankami oraz ustaloną przez siebie sytuacją osobistą dziecka oraz jego rodziców.

Wysokość alimentów na dzieci – przesłanki

Zakres świadczeń alimentacyjnych regulują przepisy art. 135 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zgodnie z ich treścią zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od:

• usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego

oraz

• finansowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Tym samym kwota zasądzonych alimentów nie może przekraczać usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej, ani też nie może przekraczać możliwości osób zobowiązanych.

Usprawiedliwione potrzeby dziecka

Pojęcia usprawiedliwionych potrzeb nie można jednoznacznie zdefiniować. Ich zakres wyznacza bowiem sytuacja osobista dziecka oraz rodziców.

Każde dziecko musi mieć zapewnione: wyżywienie, odzież i obuwie, opiekę medyczną oraz edukację.

Wyjście poza wymienione potrzeby zależy od osobistych cech dziecka oraz od stanu majątkowego rodziców. Niekiedy więc takie potrzeby jak dodatkowe zajęcia, prywatna opieka medyczna będą uzasadnione i usprawiedliwione jeśli sytuacja majątkowa rodziców na to pozwala.

Przy ocenie usprawiedliwionych potrzeb  dziecka sądy biorą pod uwagę zasadę równej stopy życiowej rodziców i dzieci i to zarówno wtedy, gdy żyją z nimi wspólnie, jak i wtedy, gdy żyją oddzielnie.

Oznacza to, że poziom życia dziecka jest pochodną poziomu życia rodziców zobowiązanych do jego alimentacji . W sytuacji zatem gdy zobowiązani do alimentowania rodzice /rodzic mają dobrą sytuację materialną i zarobkową, również dziecko powinno żyć na podobnie dobrym i wysokim poziomie. Nie dotyczy to jednak potrzeb będących przejawem zbytku, które powinny być zaspokajane wyłącznie wtedy gdy rodzic samodzielnie decyduje się takie wydatki ponosić

W sprawach o alimenty sądy uwzględniają także osobiste starania w utrzymanie i wychowanie dziecka. Jeśli jeden z rodziców przyczynia się do zaspokajania potrzeb małoletniego dziecka nie tylko w aspekcie materialnym, lecz również zadośćuczyni temu obowiązkowi przez osobiste starania o wychowanie małoletniego, których z kolei  druga strona w ogóle nie podejmuje bądź podejmuje w mniejszym zakresie, to powinno to skutkować zwiększeniem po stronie zobowiązanego wyższego udziału w zaspokajaniu potrzeb dziecka.

Finansowe i majątkowe możliwości zobowiązanego

Finansowe możliwości nie oznaczają bieżących zarobków, ale o to, co dana osoba może i powinna zarabiać przy pełnym wykorzystaniu swoich umiejętności i doświadczenie.

Pod pojęciem możliwości majątkowych rozumie się natomiast nie tylko bieżący majątek zobowiązanego, ale także potencjał uzyskania dochodów z posiadanego majątku.

Jak oblicza się wysokość alimentów na dzieci?

W pierwszej kolejności należy obliczyć kwotę potrzebną do pokrycie wszystkich wydatków ponoszonych celem zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb dziecka.

Następnie określa się procent w jakim drugi rodzic – w naszej ocenie – powinien partycypować w ich ponoszeniu (np. 50%, 60%, 70 %, 80%). Powinien on być dostosowany do sytuacji finansowej i majątkowej drugiego rodzica oraz sposobu utrzymywania kontaktów z dzieckiem.

Przykładowo:

Matka, z którą mieszka dziecko zarabia 5.000 zł, a ojciec (mieszkający oddzielnie) zarabia 20.000 zł. Potrzeby dziecka wynoszą 4.000zł. Szacując żądaną kwotę alimentów należy brać pod uwagę stopę życiową ojca, a więc i jego wysokie dochody. W takiej sytuacji można żądać alimentów na poziomie 70% – 80% usprawiedliwionych kosztów utrzymania dziecka.

Czy istnieje średnia kwota alimentów na dziecko?

Nie ma czegoś takiego jak średnia kwota alimentów. W każdym przypadku wysokość alimentów ustalana jest w sposób indywidualny. Sąd każdorazowo przeprowadza postępowanie dowodowe mające na celu ustalanie usprawiedliwianych potrzeb danego dziecka oraz finansowych i majątkowych możliwości jego rodziców.